woensdag 2 januari 2008

Column België Stoorzender

Stoorzender

Wie met de auto vanuit België Nederland binnenrijdt kan in veel gevallen nog tot in de randstad naar de Vlaamse radio luisteren. Maar ook in het zuiden rondom Lille en in andere delen van Noord-Frankrijk zijn de radiouitzendingen van de VRT nog behoorlijk te ontvangen.
Vreemd genoeg gaat dit echter totaal niet op net over de Belgische taalgrens in het Franstalige Wallonië, waar de Vlaamse ether van het ene op het andere moment in een groot zwart gat lijkt te verdwijnen.
Vlakbij Brussel afslaan en de snelweg richting Namen en Luxemburg nemen betekent immers niet veel verderop al de eerste ruis op de radio, waarna een klein half uurtje later het Nederlandstalige signaal totaal verdwenen is.
En zelfs in de hoofdstad zelf draait menig Vlaams automobilist zich regelmatig suf aan de knoppen van zijn stereo, om vervolgens slechts lokale en vaak allochtone zenders te vinden.
,,Het is inderdaad een grote chaos”, zo wordt beaamd op het kabinet van Vlaams mediaminister Bourgeois. ,,In tegenstelling tot in Vlaanderen hebben de Franstaligen nog altijd geen frequentieplan. Iedereen die dat wil kan daar een lokale radiozender starten en gaan uitzenden, wat massaal gebeurt. Met als gevolg dat Vlaamse zenders overal worden weggeblazen”.
Terwijl de gewesten over de frequenties gaan zou België natuurlijk België niet zijn als het juist weer de nationale overheid was die de sector moet controleren. ,,Iets wat vervolgens niet gebeurt omdat de gewesten zogenaamd verantwoordelijk zijn”, aldus een woedende Bourgeois.
Hoewel de zaak op de Belgische kabel wel goed geregeld lijkt en in het hele land het aanbieden van Franstalige én Nederlandstalige radio en tv verplicht is, rest de Vlamingen op de fm-band niets anders dan de vele ‘stoorzenders’ maar zo goed en zo kwaad mogelijk te ontwijken.
Maar terwijl ze in Charleroi, Luik en grote delen van Brussel van de Vlaamse zenders verstoken blijven, kunnen automobilisten in Limburg, Noord-Brabant en Zeeland juist onbeperkt de radioprogramma’s van onder meer Studio Brussel, Donna en Q-Music beluisteren.
Aan de vele reacties van Nederlandse luisteraars te horen gebeurt dit ook massaal. En begrijpelijk, want de muziekkeuze op de Vlaamse radio is doorgaans een verademing vergeleken met de grijsgedraaide ‘gouwe ouwe’-potpourri die in ons land grote delen van de ether vervuild.

0 reacties: