Belgische dodenweg

‘Zwart weekend eist negen verkeersdoden’. Bijna iedere week zijn het weer kleine berichtjes ergens achter in de Belgische kranten.
Onze zuiderburen valt het nauwelijks nog op, gewend als ze zijn aan de reeks fatale ongevallen. De kans om er te verongelukken is er immers twee keer zo groot als in Nederland. Weliswaar twee keer een minieme kans maar jaarlijks sterven daardoor ruim 1100 van de 10 miljoen Belgen, tegen ‘slechts’ 800 van de 16 miljoen Nederlanders.
Landgenoten die met de auto de grens oversteken fleuren doorgaans op, nadat ze de Hollandse snelheidsbeperkingen, flitspalen en wegwerkzaamheden achter zich hebben gelaten en het gaspedaal eindelijk kunnen intrappen.
Maar schijn bedriegt. Wie wat langer op de Vlaamse en Waalse wegen vertoeft merkt dat het er bloedlink is. Veel te korte afritten, ontbrekende verkeersborden en met name een totaal gebrek aan waarschuwings- en signaleringsborden.
Vooral het grote aantal vrachtauto’s dat door het land raast zorgt voor levensgevaarlijke situaties. Maandelijks rijdt er een met volle vaart op een file in, met vaak verschrikkelijke gevolgen.
Meestal wordt dan met de vinger naar de ‘ingedutte’ trucker gewezen, die beter had moeten opletten. Maar hoe kan dat als hij nergens wordt gewaarschuwd voor een file of wegversmalling ?
Gelukkig luiden nu ook de Belgische wegwerkers de noodklok en eisen actie. Met steun van de VAB, de Belgische ANWB, die het niet meer pikt dat in Nederland jaarlijks één dode bij werkzaamheden valt en in België liefst negentien. ,,We moeten zo snel mogelijk experts naar Nederland sturen om te kijken hoe ze het daar doen”, aldus de VAB.
Eindelijk. En een stap die bevestigd wordt door de Leuvense professor Callens. ,,Nederland is echt een voorbeeld. Overal hangen snelheids- en informatieborden boven de weg. Een los bord op vijf kilometer van de werkzaamheden zetten - zoals wij doen - terwijl de file zes kilometer is helpt natuurlijk niet”.
Het is voor de Belgische automobilist en de Nederlandse reiziger te hopen dat de politiek het signaal snel oppikt. Al lijkt die kans klein nu men het daar veel te druk heeft met taalpesterijen en een al een jaar durende ruzie over de toekomst van het land. Een staatshervorming mag dan nodig zijn, waar de Belgische burger echt behoefte aan heeft is een Deltaplan voor de weg.
Ook in België zal het wellicht straks overal ‘50’ en ‘70’ knipperen. In twintig minuten van Antwerpen naar Brussel crossen, zoals nu nog kan, zal dan ook bij onze zuiderburen voorbij zijn. Helaas wellicht, maar de prijs die daar nu voor betaald wordt is veel te hoog.