Kosovo aan de Schelde

Krijgt Europa er straks alweer twee of drie nieuwe landen bij ? Gaan onze zuiderburen de kant op van de Tsjechen en Slowaken of ontpopt Vlaanderen zich zelfs tot een nieuw Kosovo, dat zich afscheidt van de failliete Belgische natie.
Terwijl koning Albert alles op alles zet om zijn land en monarchie te redden en de breuk nog even uitblijft, wordt in Europa met spanning gekeken naar de mogelijke scenario’s. Niet in de laatste plaats omdat het gewoel zich midden in EU-hoofdstad Brussel afspeelt.
Nadat onlangs Vlamingen de stap van Kosovo al vurig verdedigden zijn het nu Basken en Catalanen die ons buurland met grote interesse volgen. Na de Tweede Wereldoorlog leek de kaart van Europa af, maar de val van de Muur bracht een Duitse hereniging, een lappendeken in ex-Joegoslavië en een splitsing van Tsjechoslowakije.
Vooral die laatste scheiding uit 1993 wordt door Vlaamse nationalisten als voorbeeld aangehaald om het land netjes te delen. Maar waar de Tsjechoslowaakse federatie na het communisme een lege huls bleek en een vreedzaam afscheid volgde is de situatie in België veel complexer.
Niet alleen zijn Vlaanderen, Wallonië en Brussel qua sociale zekerheid totaal met elkaar verweven, maar het land is feitelijk bankroet door de torenhoge staatsschuld van liefst 290 miljard euro. Wie neemt die last op zich, rijk Vlaanderen of ‘veroorzaker’ Wallonië ?
Maar meest complex is uiteraard Brussel, het ‘Belgische Jeruzalem’. Hoewel de oorspronkelijk tweetalige stad totaal verfranst is en bol staat van integratieproblemen eist Vlaanderen het als haar hoofdstad op. De Walen, die nu ook openlijk over een splitsing nadenken, zien in dat ze zonder Brussel economisch kansloos zijn. Een corridor met de nu nog door Vlaanderen omzoomde stad maakt het land ‘Wallobrux’ mogelijk, al dan niet met statutaire band met Frankrijk.
Al is ook een ingewikkeld compromis mogelijk waar Brussel een apart Europees district wordt, een ‘DC’ naar het model van Washington. Sinds kort valt daarbij ook al vaker de term confederatie, zeker nu Albert de drie gewesten heeft gevraagd mee te zoeken naar een oplossing. Iets dat kan uitmonden in een statenbond waarin een onafhankelijk Vlaanderen, Wallonië en Brussel slechts nog zaken als buitenlands beleid en defensie samen regelen.
Niet alleen is het de vraag of een eenmaal soeverein Vlaanderen – dat ook niet met Nederland wil fuseren - dit ooit nog wil. Een confederatie is in Europa bovendien een wel erg archaïsche oplossing.
De meesten verdwenen rond de 18e eeuw en in de recente geschiedenis telde het continent er slechts een, de confederatie Servië & Montenegro. Die bleek slechts die drie jaar levensvatbaar.