Stammenstrijd

‘Plant eens een boompje’, klinkt het in België. De oproep is het gevolg van een landelijke actie om - voor een schoner milieu en meer natuur - het aantal bomen met een miljoen vergroten.
Wie in zijn tuin, erf of bedrijfsterrein een nieuwe beuk, berk of eik ingraaft kan deze sinds de zomer aanmelden op een speciale website. De teller staat inmiddels op ruim negentigduizend stuks, maar het streefdoel staat pas voor 2012.
België wordt daarmee nog geen Finland of Zweden, maar wie bij onze zuiderburen de natuur intrekt komt op zich ook nu al weinig te kort. Bijna een kwart van het land is met bomen bedekt, ofwel ruim twee keer zoveel als in Nederland.
Uiteraard zijn de Ardennen ‘hofleverancier’. Maar zelfs vlak buiten Brussel tref je tientallen kilometers aan ongerepte bossen. Met onder de rook van de stad vaak totale rust en geen overvolle parkeerplaatsen.
Wellicht ook omdat het bij de bewegwijzering, paden en informatieborden in het Brusselse Zoniënwoud een typisch Belgisch rommeltje is, waardoor menigeen de weg kwijtraakt of na een uur wandelen doodloopt op een razende snelweg.
België zou België natuurlijk niet zijn wanneer daar niet een taalkwestie aan ten grondslag ligt. Het fraaie Zoniënwoud ligt immers exact op het ‘drielandenpunt’ Vlaanderen, Wallonië, Brussel. De scherpe scheidslijn loopt er dwars door de bomenrijen.
Maar gelukkig ziet men in dat dit moet veranderen. ,,De wandelpaden kunnen niet ophouden aan de taalgrens”, zo stelden onlangs drie gewestelijke ministers, die beloofden de handen ineen te slaan voor een fraai netwerk van wandel-, fiets-, en ruiterpaden.
Al betekent die natuurlijke vrede nog niet lang niet dat het hier koek en ei is tussen onze ruziënde zuiderburen. Zo hebben twee Franstalige ministers onlangs tot woede van de Nederlandstaligen brandhout gemaakt van een Vlaams plan om een proefbos met genetisch gemanipuleerde populieren te beplanten.
De door het Vlaams Instituut voor Biotechnologie ontwikkelde transgene populier blijkt veel meer ethanol te produceren dan ‘gewone’ bomen. ,,Elke drie jaar takken afzagen en de biobrandstof in je auto gooien. Veel makkelijker dan maïs of koolzaad”, aldus de trotse onderzoekers.
Maar twee federale ministers uit Wallonië houden het tegen. Onder meer omdat de bomen resistent zouden zijn voor antibiotica. Vlaanderen pikt het niet en is naar de Raad van State gestapt. Het is echter de vraag of die de ordinaire stammenstrijd weten te ontwarren. Immers het zoveelste ingewikkelde conflict tussen beide taalgroepen, waar zelfs de meest doorgewinterde juristen door de bomen het bos niet meer zien.