Belgische dodenweg

‘Zwart weekend eist negen verkeersdoden’. Bijna iedere week zijn het weer kleine berichtjes ergens achter in de Belgische kranten.
Onze zuiderburen valt het nauwelijks nog op, gewend als ze zijn aan de reeks fatale ongevallen. De kans om er te verongelukken is er immers twee keer zo groot als in Nederland. Weliswaar twee keer een minieme kans maar jaarlijks sterven daardoor ruim 1100 van de 10 miljoen Belgen, tegen ‘slechts’ 800 van de 16 miljoen Nederlanders.
Landgenoten die met de auto de grens oversteken fleuren doorgaans op, nadat ze de Hollandse snelheidsbeperkingen, flitspalen en wegwerkzaamheden achter zich hebben gelaten en het gaspedaal eindelijk kunnen intrappen.
Maar schijn bedriegt. Wie wat langer op de Vlaamse en Waalse wegen vertoeft merkt dat het er bloedlink is. Veel te korte afritten, ontbrekende verkeersborden en met name een totaal gebrek aan waarschuwings- en signaleringsborden.
Vooral het grote aantal vrachtauto’s dat door het land raast zorgt voor levensgevaarlijke situaties. Maandelijks rijdt er een met volle vaart op een file in, met vaak verschrikkelijke gevolgen.
Meestal wordt dan met de vinger naar de ‘ingedutte’ trucker gewezen, die beter had moeten opletten. Maar hoe kan dat als hij nergens wordt gewaarschuwd voor een file of wegversmalling ?
Gelukkig luiden nu ook de Belgische wegwerkers de noodklok en eisen actie. Met steun van de VAB, de Belgische ANWB, die het niet meer pikt dat in Nederland jaarlijks één dode bij werkzaamheden valt en in België liefst negentien. ,,We moeten zo snel mogelijk experts naar Nederland sturen om te kijken hoe ze het daar doen”, aldus de VAB.
Eindelijk. En een stap die bevestigd wordt door de Leuvense professor Callens. ,,Nederland is echt een voorbeeld. Overal hangen snelheids- en informatieborden boven de weg. Een los bord op vijf kilometer van de werkzaamheden zetten - zoals wij doen - terwijl de file zes kilometer is helpt natuurlijk niet”.
Het is voor de Belgische automobilist en de Nederlandse reiziger te hopen dat de politiek het signaal snel oppikt. Al lijkt die kans klein nu men het daar veel te druk heeft met taalpesterijen en een al een jaar durende ruzie over de toekomst van het land. Een staatshervorming mag dan nodig zijn, waar de Belgische burger echt behoefte aan heeft is een Deltaplan voor de weg.
Ook in België zal het wellicht straks overal ‘50’ en ‘70’ knipperen. In twintig minuten van Antwerpen naar Brussel crossen, zoals nu nog kan, zal dan ook bij onze zuiderburen voorbij zijn. Helaas wellicht, maar de prijs die daar nu voor betaald wordt is veel te hoog.

België treurt, Gent viert 'Fieste'

België mag dan politiek in zak en as zitten, het belet de Vlaamse stad Gent niet om deze maand voor de 165e keer uit te pakken met de ‘Gentse Feesten’. Een megafestijn dat is uitgegroeid tot het grootste volksfeest van de Benelux en met dik 1,5 miljoen bezoekers in Europa alleen het Oktoberfest van München en Las Fallas in Valencia voor zich moet dulden.
,,Het zal opnieuw zeer druk worden en de trams rijden dag en nacht”, aldus wethouder Lieven Decaluwé die tot 28 juli de titel van feestenburgemeester draagt. Met topdagen met circa 200.000 toeschouwers puilt het centrum van de Flikkenstad de komende dagen bijkans uit haar voegen.
Wie zich daar iets bij voor wil stellen moet maar eens denken aan een stad als Utrecht dat tien etmalen onafgebroken Koninginnedag viert. Prachtig voor feestgangers, maar ongetwijfeld niet altijd even leuk voor de Gentenaren zelf.
,,Natuurlijk zorgt de enorme mensenmassa af en toe voor spanningen, maar de stad kan het nog altijd aan. De ‘Fieste’ zitten immers in het bloed van de Gentenaren. Jong én oud weet niet beter dan dat de stad iedere zomer tien dagen volledig op z’n kop staat”, stelt Decaluwé. ,,We houden goed rekening met de bewoners en de overlast, al kiezen sommigen er bewust voor de stad tijdelijk te verlaten.”
Opvallend is dat het ondanks de overvolle pleinen en uitgelaten menigte bijna nooit uit de hand loopt. In plaats van een ordinair drankfestijn hebben de Feesten dan ook meer weg van een groots opgezette Uitmarkt, met pleinen vol met kleinkunst, theater en muziek.
Nederlandse koppels en gezinnetjes die een idyllisch weekeindje in de historische stad hebben geboekt staan na aankomst niet zelden voor een flinke verrassing. ,,Vaak weet men niet dat de Feesten aan de gang zijn en kijkt men toch wel vreemd op. Maar de meeste Hollanders zijn aangenaam verrast en gaan vrolijk op in het volksfeest, dat immers voor elk wat wils biedt.”

Kosovo aan de Schelde

Krijgt Europa er straks alweer twee of drie nieuwe landen bij ? Gaan onze zuiderburen de kant op van de Tsjechen en Slowaken of ontpopt Vlaanderen zich zelfs tot een nieuw Kosovo, dat zich afscheidt van de failliete Belgische natie.
Terwijl koning Albert alles op alles zet om zijn land en monarchie te redden en de breuk nog even uitblijft, wordt in Europa met spanning gekeken naar de mogelijke scenario’s. Niet in de laatste plaats omdat het gewoel zich midden in EU-hoofdstad Brussel afspeelt.
Nadat onlangs Vlamingen de stap van Kosovo al vurig verdedigden zijn het nu Basken en Catalanen die ons buurland met grote interesse volgen. Na de Tweede Wereldoorlog leek de kaart van Europa af, maar de val van de Muur bracht een Duitse hereniging, een lappendeken in ex-Joegoslavië en een splitsing van Tsjechoslowakije.
Vooral die laatste scheiding uit 1993 wordt door Vlaamse nationalisten als voorbeeld aangehaald om het land netjes te delen. Maar waar de Tsjechoslowaakse federatie na het communisme een lege huls bleek en een vreedzaam afscheid volgde is de situatie in België veel complexer.
Niet alleen zijn Vlaanderen, Wallonië en Brussel qua sociale zekerheid totaal met elkaar verweven, maar het land is feitelijk bankroet door de torenhoge staatsschuld van liefst 290 miljard euro. Wie neemt die last op zich, rijk Vlaanderen of ‘veroorzaker’ Wallonië ?
Maar meest complex is uiteraard Brussel, het ‘Belgische Jeruzalem’. Hoewel de oorspronkelijk tweetalige stad totaal verfranst is en bol staat van integratieproblemen eist Vlaanderen het als haar hoofdstad op. De Walen, die nu ook openlijk over een splitsing nadenken, zien in dat ze zonder Brussel economisch kansloos zijn. Een corridor met de nu nog door Vlaanderen omzoomde stad maakt het land ‘Wallobrux’ mogelijk, al dan niet met statutaire band met Frankrijk.
Al is ook een ingewikkeld compromis mogelijk waar Brussel een apart Europees district wordt, een ‘DC’ naar het model van Washington. Sinds kort valt daarbij ook al vaker de term confederatie, zeker nu Albert de drie gewesten heeft gevraagd mee te zoeken naar een oplossing. Iets dat kan uitmonden in een statenbond waarin een onafhankelijk Vlaanderen, Wallonië en Brussel slechts nog zaken als buitenlands beleid en defensie samen regelen.
Niet alleen is het de vraag of een eenmaal soeverein Vlaanderen – dat ook niet met Nederland wil fuseren - dit ooit nog wil. Een confederatie is in Europa bovendien een wel erg archaïsche oplossing.
De meesten verdwenen rond de 18e eeuw en in de recente geschiedenis telde het continent er slechts een, de confederatie Servië & Montenegro. Die bleek slechts die drie jaar levensvatbaar.

Er zijn geen Belgen meer

Hoeveel scheuren kan België nog oplopen voordat het daadwerkelijk barst ? De afgelopen dertien maanden gingen onze door taaltwisten verdeelde zuiderburen politiek al door diepe dalen, maar sinds Yves Leterme er maandag de brui aan gaf lijkt de toekomst van het land echt serieus in gevaar.
De val van zijn kabinet betekent vooral het failliet van het Belgische ‘poldermodel’ van Vlamingen en Franstaligen, waarvan de politieke elite de afgelopen decennia menige crisis op het laatste moment bezwoer. ‘Het huidige federale overlegmodel heeft haar limiet bereikt’, zo stelde een verbitterde en uitgeputte Leterme in zijn verklaring aan koning Albert.
België heeft geen ‘Belgische’ politieke kopstukken meer, maar louter nog geharnaste Waalse en Vlaamse partijleiders die elkaar - opgehitst door een fanatieke achterban - verbaal naar het leven staan. Met als gevolg een al grotere en inmiddels bijna onoverbrugbare kloof tussen beide taalgroepen.
Hoewel Leterme, net als Guy Verhofstadt, in de premierstoel alsnog snel ‘verbelgde’ werd hij tegelijk verscheurd door de harde houding van zijn eigen Vlaamse achterban.
Even leek er een opening toen ook de Franstalige partijen na een jaar geruzie beseften dat ze de Vlaamse wens voor meer zelfstandigheid toch op een of andere manier moesten honoreren. Maar de tegeneis om verfranste Vlaamse grond af te staan was voor Leterme en co onaanvaardbaar.
De media, staatsgeleerden en ook koning Albert weten niet hoe het verder moet. Nieuwe verkiezingen lijken logisch, maar zowel in Vlaanderen als Wallonië ziet iedereen in dat dit de zaken alleen nog verder op scherp zet, omdat de radicale stromingen zullen winnen.
Het enige positieve aan de dag van gisteren waren dan ook de – gezien de omstandigheden – relatief serene reacties van de Vlaamse en Waalse coalitiepartijen. Weliswaar ging de zwarte piet steevast naar de ‘overkant’, maar echte grote woorden bleven uit.
De economische verzwakte Walen willen en kunnen België niet loslaten, terwijl ook de Vlaamse politieke elite uiteindelijk niet op een splitsing van het land uit is. Door hun falende en verprutste overleg is die echter wel opnieuw een stap dichterbij gekomen.
Voorlopig lijkt het erop dat de drie gewesten nu – noodgedwongen - het initiatief krijgen de dialoog via een confederale omweg alsnog op gang te brengen.
Een gedurfde gok. De kans op een snelle doorbraak is uiterst klein. Maar echt snel uiteenvallen zal België ook niet. Voor beide opties is het land simpelweg te complex.
Ronald Veerman

'Amerikaanse' Belg zondebok

Zelfs Maurice Lippens had nog nooit van Jean-Paul Votron gehoord toen hij medio 2004 een maandenlange zoektocht startte naar een opvolger van de vervroegd vertrekkende Fortis-topman Anton van Rossem.
In de financiële wereld werd dan ook verrast gereageerd toen daar plots aan het eind van de zomer de totaal onbekende, maar naar later bleek gelouterde Brusselaar als nieuwe baas van de bankverzekeraar werd gepresenteerd.
Als marketeer jarenlang geschoold tussen de soepen en zeepjes van Unilever, harde Amerikaans bankier geworden bij Citigroup en bovendien een tweetalige Belg – bij onze zuiderburen niet onbelangrijk – maakten van Votron dé man om de wat ingedommelde Benelux-gigant Fortis naar een hoger plan te brengen.
Een keiharde werker, maar ook een teamspeler waren de karaktertrekken waarmee hij ook de Nederlandse bankwereld betrad, al werkte hij daarvoor tussen 1997 en 2001 al vier jaar bij de internationale afdeling van ABNAmro.
Na zijn aantreden bij Fortis formuleerde hij direct keiharde doelen en deinsde ook niet terug voor pijnlijke saneringen. Met mooie resultaten en een beurskoers die in drie jaar van 15 naar 35 euro opliep. Het leverde hem vorig jaar zelfs de prestigieuze titel van ‘European business leader of the year’ op.
Lange tijd leek de nu 57-jarige Votron niet per se uit op die ene grote fusie of overname die van Fortis een echte Europese speler moesten maken. Totdat daar plots zijn vroegere Nederlandse werkgever als dé prooi opdook. Een kans die de Belg niet liet lopen, al wordt nog altijd getwijfeld of hij bij Fortis ook echt de drijvende kracht achter de overname was.
De aandeelhouders vonden het echter allemaal prachtig en stemden gretig in met de peperdure recordaankoop. Maar toen kort daarna de kredietcrisis toesloeg keerde het tij en kwam voor het eerst ook Votron onder vuur te liggen. Eerst nadat hij zichzelf dit voorjaar onverstoord een forse bonus van 2,5 miljoen euro toebedeelde, maar vooral na de onheilstijding van vorig maand die het aandeel in een klap met 20 procent in waarde deden dalen.
,,De aandeelhouders zijn misleid. Dat was ofwel onkunde, ofwel bewust. In beide gevallen moet Votron gaan”, zo oordeelden de media toen al. Frappant is dat juist een gebrekkige communicatie de marketeer de das omdoen en hem nu tot zondebok maken.
Exact een jaar nadat Fortis haar –gezamenlijke - bod op ABNAmro aankondigde is het op de beurs minder waard dan de 24 miljard euro die het daarvoor ophoestte. De voormalige aandeelhouders van dé bank die het - nu bijna ongekende - bedrag van 38,40 euro voor hun stukken vingen, lachen voorlopig het laatst.

De flaters van Guust

Na de Smurfen en Kuifje krijgt ook de Belgische stripheld Guust Flater een eigen tekenfilmserie.
De oorspronkelijk Franstalige verhalen van tekenaar Franquin zijn de afgelopen maanden in een Parijse studio onder handen genomen en moeten volgend jaar uitmonden in een liefst 78 afleveringen tellende animatieserie.
Volgens producent Olivier Nomen blijven de afleveringen van elk zeven minuten dicht bij de originele verhalen uit de stripreeks, al wordt daarin wel iedere keer zoveel mogelijk een typisch Guust onderwerp uitgelicht. Zoals bijvoorbeeld zijn aversie tegen parkeermeters of zijn uitvindingen als de kwabberhefschroef en de wiebstraal.
Ook de merkwaardige Marsupilami zal uiteraard in de tekenfilms terugkeren. De Franse producenten zoeken echter nog wel een aantal Nederlandstalige stemmen voor de hoofdfiguren. Wellicht iets voor Danny ‘hoeba hoeba hop’ Christian ?
De Franse zender France 3 heeft in ieder geval al besloten de reeks uit te gaan zenden, terwijl momenteel nog gezocht wordt naar een Vlaamse of Nederlandse omroep die interesse heeft in de fratsen van de onhandige kantoorklerk.
Guust Flater werd vorig jaar in België nog geëerd voor zijn 50-ste ‘verjaardag’, nadat hij in 1957 voor het eerst in het weekblad Robbedoes opdook. Tekenaar Franquin overleed begin 1997.

Op de vlucht naar België

Steeds meer Nederlanders besluiten van Belgische luchthavens te vertrekken. Niet alleen omdat ze door het door files geblokkeerde Schiphol steeds beter bereikbaar worden en goedkope parkeertarieven hanteren maar vooral ook omdat bij onze zuiderburen geen tickettaks van 11,25 of 45 euro hoeft te worden betaald.

In de Belgische reiswereld wordt flink geprofiteerd. ,,Ik denk dat we zeker vijftig procent meer Nederlandse boekingen binnenkrijgen in vergelijking tot vorig jaar”, zo stelt Claude Perignon van Thomas Cook, de grootste Belgische touroperator.
,,Wellicht is dat zelfs nog een lage inschatting, want we denken dat veel meer Nederlanders langs andere wegen voor België kiezen. Zo weten we dat veel Nederlanders uit de grensstreek naar een Vlaams reisbureau rijden en daar hun vakantie regelen. Dat zit nog niet eens in onze cijfers, die dus nog maar het topje van de ijsberg zijn”
Perignon snapt maar al te goed dat de Nederlanders overstappen. ,,Zeker wanneer je een wat verdere vakantiebestemming verkiest. In België een reis naar bijvoorbeeld Isla Margarita of de Dominicaanse Republiek boeken scheelt voor een gezin al snel 200 euro. Dat is veel geld.”
Ook op de Belgische vliegvelden is het daardoor nu al duidelijk drukker. ,,In korte tijd is het aantal Nederlanders zeker tien tot vijftien procent toegenomen en waarschijnlijk gaat dat verder doorzetten. De tickettaks is volgens mij de belangrijkste oorzaak”, aldus David Gering, de Nederlandse directeur van vliegveld Charleroi en de Belgische thuisbasis van prijsstunter Ryanair.
,,Je kunt het heel duidelijk zien aan de gele nummerplaten op de parkings. Laatst zag ik zelfs een auto uit Sneek staan”, lacht Gering. ,,Maar het zijn toch vooral de Nederlanders uit de zuidelijke provincies die vanaf hier willen vertrekken. Ze kunnen nog steeds voor enkele tientjes heel Europa door. Ondertussen zijn het er dik 165.000 per jaar”.
Inmiddels wordt in Charleroi serieus gekeken naar mogelijkheden om het voor de noorderburen nog makkelijker te maken om in België het vliegtuig te pakken. ,,We denken aan een goedkope shuttleverbinding, die we nu ook al met Brussel hebben”, aldus Gering. ,,We praten op dit moment met drie busmaatschappijen over een vaste verbinding met Breda, Maastricht en Rotterdam.”
Voor de Brusselse luchthaven van Zaventem zal dat niet nodig zijn, zo laat woordvoerder Jan van der Cruysse weten. ,,Nu al komen de Nederlanders maar wat graag met de eigen auto naar hier. De parkeertarieven zijn lager dan bij jullie en de luchthaven is heel goed bereikbaar”
Volgens Van der Cruysse hoeft zijn vliegveld daar zelfs weinig voor te doen. ,,Iemand die vanuit Tilburg of Zeeland naar Schiphol moet is veel langer onderweg. Door de toegenomen files in de randstad is dat, zeker door de week, nauwelijks nog te doen. Zaventem is dan dichterbij”.
Door de nieuwe Nederlandse vliegbelasting is volgens Van der Cruysse sprake van een ‘fundamentele’ stijging van het aantal Hollandse reizigers. ,,Het gaat om tientallen procenten. De nationale carrier Brussels Airlines profiteert, maar ook het feit dat Zaventem inmiddels zo’n vijftig lage kostenbestemmingen aanbiedt helpt mee”.
,,Maar nog belangrijker voor ons is natuurlijk dat veel Nederlanders hier weer terugkomen wanneer ze een eerste keer van Zaventem zijn vertrokken. De luchthaven bevalt ze en dat zal door de ticketbelasting alleen maar toenemen.”
Mooi nieuws dus voor het kleine broertje van Schiphol, al heeft Van der Cruysse toch gemengde gevoelens. ,,We realiseren nu extra groei en dat is leuk, maar de aanleiding is natuurlijk niet goed. De vliegbelasting die Nederland invoert is voor de luchtvaart als geheel gewoon een slechte zaak en beïnvloedt de vrije concurrentie. Het trekt de markt scheef en leidt mogelijk tot nieuwe heffingen in andere landen. Uiteindelijk wordt dus niemand daar beter van.”

Voetbalclubs luiden noodklok

De Nederlandse topclubs, de KNVB en de Eredivisie hebben gisteren in Brussel de noodklok geluid over het razendsnel groeiende aantal piepjonge jeugdspelers dat door Engelse clubs uit de jeugdopleidingen van Ajax, PSV, Feyenoord en AZ wordt weggekaapt.
Nu de omstreden ‘6 + 5 regeling’ door de Europese Commissie wordt geblokkeerd dreigt volgens de clubs voor het Nederlandse voetbal een ware leegloop van talent. De nieuwe ‘home grown player’-regel van de UEFA blijkt de rijke Europese clubs immers alleen maar aan te sporen om spelertjes op nog jongere leeftijd naar Engeland, Italië of Spanje te lokken.
,,De nieuwe regel klinkt sympathiek, maar het heeft inmiddels tot gevolg dat Nederlandse clubs hun beste jeugdspelers alsnog naar Engeland zien vertrekken. Het gebeurt nu alleen nog eerder dan voorheen. Vaak met 14 jaar al.”, aldus AZ-directeur Maarten Fontein, die bijval kreeg van zijn eveneens naar Brussel gekomen collega’s Blind (Ajax), Reker (PSV) en Van Benthem (Feyenoord).
Volgens de ‘home grown player’-regel, die komend seizoen voor het eerst volledig wordt toegepast, moeten straks in UEFA-verband minstens acht van de 25 spelers op het wedstrijdblad in eigen land zijn opgeleid. Als criterium geldt daarbij dat tussen 15 en 21 jaar tenminste drie jaar getraind en gevoetbald is bij een club uit de eigen competitie.
,,Hele jonge spelers een contract aanbieden mag niet. Wat je nu echter ziet is dat Britse clubs piepjonge jochies aantrekken door hun vaders gigantische salarissen te betalen voor een baan als terreinknecht of chauffeur. Het zoontje verhuist dan gewoon mee”, aldus Frank Rutten van Eredisie NV.
De clubs zien inmiddels in dat de 6 + 5 regel van de Fifa, waarbij voortaan zes van de elf veldspelers de nationaliteit van de club moeten hebben, strijdbaar is met de Europese regels voor vrij verkeer van werknemers en dus onhaalbaar. ,,Maar we roepen Brussel met klem op de home-grown-player regeling aan te scherpen zodat deze zijn doel niet, zoals nu, voorbij schiet”, aldus Feyenoord-jurist Joris van Benthem.
De clubs denken daarbij aan verlenging van de minimale opleidingsduur van drie tot vijf jaar, waarna bovendien de opleidende club als eerste een contract mag aanbieden. ,,Ook zou het goed zijn als er een maximum van bijvoorbeeld 25 contractspelers per club komt, in plaats van de vijftig tot zestig spelers die teams als Arsenal en Chelsea nu aan zich binden”, zo stelden de clubs.
Volgens de Europese Commissie is de home-grown-regel niet in strijd met de EU-regels, maar Brussel erkende dat deze nog kan worden verbeterd. ,,In eerste instantie zullen de nationale voetbalinstanties dit zelf met de UEFA moeten afspreken, maar waar mogelijk zullen we helpen. De doelstelling van de regeling is echter goed”, aldus eurocommissaris Figel (Sport), die aangaf dat de relatie tussen Brussel en de UEFA de laatste jaren flink verbeterd is.
De commissaris ging daarbij in op het voorstel van de clubs en VVD-Europarlementariër Manders om Brussel snel van cijfermateriaal te voorzien over de leegloop bij hun jeugdopleidingen. Volgens Schouten is haast geboden.
,,De huidige regeling bezorgt niet alleen de clubs grote problemen, maar ook de jeugdspelers en hun gezinnen. De overgrote meerderheid slaagt immers niet in een land als Engeland, waarna zo’n familie gedesillusioneerd en vaak ontwricht naar Nederland terugkeert”, aldus Schouten. ,,Met als wrange bijkomstigheid dat zo’n jongen van 18 à 19 jaar volgens de nieuwe regel in Engeland is ‘opgeleid’ en elders juist extra moeilijk aan de bak komt.”

Grenzeloos genezen

Nederlanders moeten binnenkort veel makkelijker over de grens een medische ingreep of andere behandeling kunnen ontvangen, die vervolgens ook zonder problemen en snel kan worden vergoed door de eigen zorgverzekeraar.
Dat voorstel maakt deel uit van een groot pakket maatregelen van de Europese Commissie, waarmee Brussel woensdag de Europese burgers haar ‘sociale gezicht’ wil tonen.
Het ‘Europa zonder grenzen’ moet daarbij - naast werknemers en toeristen - voortaan ook worden toegepast op patiënten en andere personen met medische klachten, die volgens de nieuwe EU-wet het recht krijgen om in principe elke door de eigen polis gedekte behandeling in een ander Europees land te ondergaan.
Daardoor wordt het bijvoorbeeld makkelijker om uit te wijken naar een lidstaat waar de wachtlijsten korter zijn, danwel de bewuste behandeling beter aangeschreven staat.
Brussel speelt al langer met dergelijke plannen, maar de nieuwe EU-wet werd steeds uitgesteld vanwege technische hindernissen en de forse impact op het functioneren van de nationale zorgstelsels en sociale zekerheid.
Behalve dat duidelijk moet zijn wie de behandeling vergoed is immers ook van cruciaal belang dat goed geregeld is wie uiteindelijk verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de geleverde behandeling en de eventuele medische nazorg.
Behalve de nieuwe regeling voor grensoverschrijdende zorg zal Brussel morgen ook een nu al veelbesproken anti-discriminatierichtlijn presenteren voor goederen en diensten als hypotheken, verzekeringen en onderwijs. Nu is dat alleen nog voor de werkvloer geregeld.
Behalve dat daarin het verbod van discriminatie op het gebied van leeftijd, geslacht en godsdienst wordt verankerd, zal – na forse druk van het Europees Parlement - ook het benadelen van homo’s wettelijk verboden worden.
Gisteren bleek uit een onderzoek van het vorig jaar opgerichte Europese agentschap voor de Grondrechten (FRA) dat homoseksuelen in veel lidstaten en op tal van terreinen nog altijd ongelijk behandeld worden en een alomvattende EU-wetgeving om dit tegen te gaan dringend nodig is.