Facebook ontmaskert Vlaams Belang

Het in België al geruime tijd in problemen verkerende Vlaams Belang is opnieuw in opspraak gekomen, nu blijkt dat een aantal prominente partijleden vriendschappelijke banden onderhoudt met skinheads en nazistische organisaties als Blood & Honour.
De naar buiten toe steevast ontkende link tussen de extreemrechtse organisaties werd deze week pijnlijk blootgelegd via de vele relaties die partijleden onderhouden via de populaire netwerksite Facebook.
Zo bleek een aantal prominente VB-ers via het internet officieel ‘bevriend’ met B&H-voorman Wim Biront, terwijl ook een aantal neo-nazisten op hun eigen webpagina’s pronken met VB-partijleden.
De pijnlijke onthulling noopte Vlaams Belang-voorman Filip Dewinter ertoe via een strenge interne oekaze te eisen dat alle banden direct verbroken worden, maar een aantal VB-ers voelt daar weinig voor.
De kwestie is een nieuwe tegenslag voor de al een ruim jaar in verwarring zijnde partij, die dolgraag wil opschuiven naar een ‘nette’ rechtse volkspartij maar er tot dusver niet in slaagt haar extreemrechtse imago af te schudden.
Terwijl twee jaar geleden nog een op de vijf Vlamingen op de partij van Dewinter stemde lopen de kiezers bovendien massaal weg. Vooral nu het allochtonenvraagstuk wordt ondergesneeuwd door de roep om meer Vlaamse zelfstandigheid wijken veel nationalistische Vlamingen uit. Met name rechtse populist Dedecker ziet zijn aanhang daarbij enorm groeien.

Eddy Merckx stopt met fietsen

Wielerlegende Eddy Merckx hangt de racefiets definitief in de wilgen. Nadat de vijfvoudig tourwinnaar dertig jaar terug al zijn sportieve carrière staakte heeft de Belg nu ook besloten zijn fietsenfabriek te verkopen aan de oprichters van schoenenketen Brantano.
Merckx reageerde gisteren opgelucht op de verkoop van zijn gelijknamige familiebedrijf, dat hij na terugtrekking uit de wedstrijdsport had opgericht.,,Mijn zoon wilde het niet overnemen, het was dus stoppen of verkopen”, aldus de ex-vedette, die een meerderheidsbelang aan Brantano-holding Sobradis afstoot.
De kwalitatief zeer hoogstaande Merckx- racefietsen zijn al jaren een begrip onder echte wielerfans. De nieuwe eigenaren zijn echter niet van plan de exclusieve rijwielfabriek á la Brantano om te bouwen tot een goedkoop massaprodukt.,,We zouden wel gek zijn. De naam ‘Merckx’ staat als een huis en staat voor zeer hoge kwaliteit”.
De 63-jarige wielerheld blijft wel betrokken bij de fietsenfabriek, maar gaat het naar eigen zeggen nu rustiger aandoen. ,,Het belangrijkste is dat mijn fietsen Belgisch blijven.”

Waar is Brussel ?

Het was afgelopen week een koddig gezicht. President Bush en zijn Franse collega Sarkozy in een golfkarretje scheurend over Camp David, met ruggelings op de achterplecht EU-commissievoorzitter Barroso. Terwijl het duo druk keuvelend de kredietcrisis besprak, moest de Portugees oppassen niet uit het wagentje te hobbelen.
Hoe grappig ook, het beeld is tekenend voor de ontluisterende wijze waarop ‘Brussel’ buitenspel staat en achter de feiten aanloopt. Het 27-koppige dagelijks bestuur van de Europese Unie speelt geen enkele rol bij de noodaanpak en wordt eerder nog als stoorzender – staatssteunregels en stabiliteitspact – gezien.
Commissie en Europees Parlement kijken toe van de zijlijn en indien nodig zullen zelfs EU-wetten er – tijdelijk - aan geloven. EU-adepten droomden altijd dat bij een grote crisis of noodsituatie de instituten van de unie het initiatief zouden nemen. Een voortrekkersrol die vervolgens uitmond in een verdere versterking van de Brusselse instellingen.
Maar niets is minder waar. Deze maand is het intergouvernementalisme wat de klok slaat. Nadat lidstaten eerst de eigen binnenlandse boontjes dopten, werden daarna in Berlijn, Londen en Parijs de knopen doorgehakt. Noodfondsen, banken met miljarden gered en spaargaranties eenzijdig verhoogd. Het neoliberale Brussel, dat jaren de vrije markt predikte, staat erbij en kijkt er naar. Natuurlijk, Neelie Kroes kan zaken verbieden, maar ze moest eens durven.
Ondertussen ruiken voorstanders van meer overheidsinmenging en protectionisme hun kans. Met de onvermoeibaare Sarkozy voorop. Hij wil minder gezeur uit Brussel en van de Europese Centrale Bank.
De Commissie daarmee terugbrengend tot een rapporten en plannetjes producerend apparaat. Dat weliswaar initiatieven kan aandragen, maar waar de lidstaten onderling de besluiten bedisselen. Gedurfde plannen voor een blue card voor migranten, de splitsing van energiebedrijven, de dienstenrichtlijn en een fors hogere EU-begroting werden zo recent al tot stof vermalen. Wellicht straks ook het klimaatplan.
Maar Barroso blijft minzaam lachen en verklaringen rondsturen over crisisbesluiten die ‘ik en de andere wereldleiders’ hebben genomen. Opportunistisch wisselt hij het geweer maar weer eens van schouder. Twee jaar terug dook plots uit het niets het klimaat op en nu heeft de Portugees de mond vol over extra regels en meer Europees toezicht.
Terwijl nu hardop wordt afgevraagd of deze unie eigenlijk nog wel een Verdrag van Lissabon nodig heeft droomt Barroso van een tweede termijn. Die hij volgend jaar wel zal krijgen. Zolang regeringsleiders hem, wanneer nodig, onder de voet kunnen lopen mag hij rustig blijven zitten.

Koekjes van eigen deeg

Belgen zijn en blijven Bourgondiërs. Voor onze boerenkool met worst halen ze hun neus op en een bord dampende erwtensoep vinden ze maar vieze zooi. Toch gaat een Vlaamse koekjesbakker proberen onze zuiderburen alsnog aan de oer-Hollandse ontbijtkoek te krijgen. ,,Zo sappig en mals als bij jullie maakt niemand ze. Hier moet de Belg toch voor vallen”.
Directeur Matthieu Boone van Lotus Bakeries neemt een stevige hap van een dikke plak Peijnenburg, de legendarische Nederlandse koekfabrikant die onlangs door de Belgen werd overgenomen.
,,Lekkerder bestaat niet. Het kleine assortiment ‘peperkoeken’ dat nu in België wordt verkocht valt er bij in het niet. Veel te taai”, smult Boone, die er van overtuigd is dat hij goud in handen heeft.
Een gemiddelde Nederlander eet op dit moment immers dik twee kilo ontbijtkoek per jaar, maar in België is dat nog geen vijfde. ,,Bij jullie is ‘ontbijtkoek’ echt al generaties een begrip. Niet alleen omdat het lekker is, maar ook omdat het een gezond imago heeft. Vooral door dat laatste nemen de verkopen recent weer enorm toe.”
Sinds kort ligt er daarom ook in de Belgische supermarkten een Lotus-variant van de beroemde Peijnenburg-koek. De eerste signalen zijn volgens Boone zeer positief. ,,Het lijkt echt aan te slaan”.
Toch zal een Nederlander gek opkijken wanneer hij er een hap van neemt. ,,Nee, het is inderdaad niet de koek die jullie kennen”, verduidelijkt de directeur. We hebben namelijk, behalve een vleugje kaneel, alle kruiden er uit gehaald. Daar houden Belgen niet van. Maar deze variant vinden ze heerlijk.”
Door die reden is volgens Boone ook de vreemde situatie ontstaan waardoor in Nederland ‘speculaas’ wordt verkocht en in België ‘speculoos’. ,,Niet alleen is speculoos een bewust gekozen term die in het Vlaams én het Frans kan worden uitgesproken. Daarnaast bevatten de koekjes in plaats van een hele rits kruiden, die de Belg niet lekker vindt, louter gecarameliseerde suiker.”
Iets dat binnenkort wellicht ook in Nederland een begrip is. Want behalve onze zuiderbuur die aan de ontbijtkoek moet kan ook de Nederlandse consument binnenkort op een koekje van eigen Belgische deeg rekenen. De speculoos komt namelijk naar het noorden.
,,Maar dan wel in de vorm van een zoete smeerbare pasta”, aldus Boone, die trots een ferme pot smeuïge speculoospasta ophoudt. ,,Vanaf deze week liggen ze in de Nederlandse supermarkten. We hopen echt op een stormloop”
Aanleiding is het megasucces dat de nieuwe vinding dit jaar bij onze zuiderburen veroorzaakte. Vooral nadat de pasta gelauwerd werd in een door Bart Peeters gepresenteerde tv-wedstrijd voor productontwerpers.
Honderdduizenden Belgen zweren er inmiddels bij en hebben de geliefde pot met chocopasta aan de kant geschoven. ,,Het is echt een rage. De potten zijn niet aan te slepen”, stelt de Lotus-directeur, die dan ook overtuigd is van een succesverhaal in Nederland.
De Ruijter, Calvé en de Betuwe mogen hun borst dan ook natmaken met de nieuwe concurrent voor hun hagelslag, pindakaas en jam. ,,Jullie zijn de echte ‘zoete’ ontbijters. We hopen op een broodbelegrevolutie.”

De 'Duivels' zijn terug

De Rode Duivels zijn terug van weggeweest. Meer dan twintig jaar moesten onze zuiderburen er op wachten, maar terwijl België politiek uiteen valt geloven de fans plots weer helemaal in hun nationale elftal. Een jong team dat barst van talent en vanavond met on-Belgisch voetbal ook Europees kampioen Spanje van de mat wil spelen.
,,Een overwinning zou echt prachtig zijn en het voetbal hier een enorme kick geven. Maar zelfs wanneer dat - nog - niet lukt wacht een heel mooie toekomst. Het is een prachtige groep jonge jongens”, aldus Walter Meeuws, die zelf als international mocht proeven aan de EK- en WK-successen uit de jaren tachtig.
De ex-bondscoach en voormalig Ajaxied wijst op piepjonge twintigers als Kompany (Manchester City), Fellaini (Everton), Defour (Standard) en balkunstenaar Dembélé (AZ) die nu al een enorme kracht uitstralen en moeiteloos combineren met Ajaxieden als Vermaelen en Vertonghen. PSV-er Simons en ex-Ajacied Sonck zijn in feite de enige routiniers, maar trekken zich op aan de spelvreugde van de nieuwe generatie.
Daarmee lijkt eindelijk een eind aan jaren bloedeloos en tenenkrommend voetbal, dat het Belgisch voetbal dit voorjaar op een ongekend dieptepunt deed belanden. De Rode Duivels eindigden roemloos als vijfde (!) in hun kwalificatiepoule voor het EK in Oostenrijk en Zwitserland. Een prestatie die hen naar de 55e plek op de Fifa-wereldranglijst deed wegzakken, nog achter landen als Honduras en Saoedi-Arabië.
Maar dat er snel veel kan veranderen blijkt uit de enorme progressie van de laatste maanden. De jonge generatie was dan ook al duidelijk in aantocht. Niet alleen werd de halve finale bereikt bij het EK onder 21, tijdens de Olympische Spelen in Peking hield Brazilië de jonge Duivels deze zomer maar net van het brons af.
Na de overstap van de jonge kern naar het A-elftal werd die opmars afgelopen maand stevig doorgezet in de nieuwe WK-poule, waar België uit drie wedstrijden fraai zeven punten haalde. Niet alleen Armenië en Estland werden verslagen, maar EK-halve finalist Turkije bofte dat het thuis via een late penalty een puntje pakte.
Met de nieuwe talenten blaakt het Belgisch voetbal plots van zelfvertrouwen en is ineens ook de kritiek op bondscoach en ex-Twente-trainer René Vandereyken verstomd. De opleving valt daarnaast samen met een grote “We believe”-mediacampagne, waarin oude sterren als Gerets en Ceulemans de voetbalfans via metershoge posters oproepen hun ‘Duivels’ te steunen.
Vanavond wacht in Brussel voor het eerst in jaren een uitverkocht stadion. Grote vraag is of Vandereyken ook tegen Spanje de offensieve speelstijl durft vol te houden, of toch volgens de aloude Belgische reflex naar extra verdedigers grijpt. ,,Ik hoop echt van niet”, aldus Meeuws. ,,We hoeven ons niet aan te passen aan de tegenstander. Deze groep is zelfbewust, niet arrogant en wil gewoon vooruit spelen. Laat ze het bewijzen.”
Wat ook blijkt uit de reacties van de spelers zelf. ,,We willen aanvallen en gaan voor de winst”, aldus Dembélé, die in snel tempo uitgroeit tot de grote ster. Ook Simons gaat er voor: ,,Spanje heeft 26 wedstrijden niet verloren. Aan ons dus om er een eind aan te maken.”
Meeuws wil een vergelijking met het grote België - dat met onder meer de legendarische Jean-Marie Pfaff in 1986 vierde werd op het WK in Mexico - nog niet maken. Maar hij kijkt met verlangen vooruit. ,,Dat waren allemaal al gelouterde spelers met stuk voor stuk een grote persoonlijkheid. Maar ook dit team heeft het in zich. Het WK in Zuid-Afrika is niet het hoofddoel. In 2012 en 2014 kan dit elftal internationaal echt schitteren.”

Het drijfzand van Leterme

België grijpt ondanks een keiharde belofte van premier Leterme voor solide financiën toch weer terug naar het verfoeide beleid van diens voorganger Verhofstadt, door de begroting bij onze zuiderburen via knutselwerk en miljarden euro’s aan eenmalige maatregelen toch nog sluitend te krijgen.
Zo zijn voor 2009 fors hogere dividenden van staatsbedrijven als Belgacom en De Post ingeboekt en worden de reserves van onder meer De Nationale Bank en de Belgische spoorwegen geplunderd. Al met al zou het om zo’n 2 miljard euro gaan.
De door politieke en economische problemen geplaagde Leterme werd gisteren bij de presentatie van zijn plannen in het parlement weggehoond door politiek en media, die over ‘een begroting op drijfzand’ spraken.
Behalve een berg aan eenmalige maatregelen wordt daarin immers het streven naar een overschot en stevige aanpak van de vergrijzing losgelaten, terwijl bovendien wordt uitgegaan van verouderde en wel erg gunstige aannames van de economische groei. Leterme rekent nog altijd met 1,2%, terwijl het IMF en tal van andere recente studies eerder op een nulgroei wijzen. Daardoor moeten wellicht begin volgend jaar al extra bezuinigingen volgen.
De premier zelf wuifde gisteren alle kritiek weg en wees op de uitzonderlijk moeilijke economische omstandigheden. ,,Dit is absoluut geen schijnbegroting. We moesten liefst 6,6 miljard euro vinden en voeren forse besparingen door bij de overheid. Elke nutteloze uitgave wordt geschrapt”, aldus Leterme die door de politieke spanningen en de reddingsplannen rond Fortis en Dexia al twee weken praktisch zonder slaap doorbrengt.
De zich opstapelende economische problemen vormen dan ook de aanleiding voor diens opnieuw pas op het laatste moment en diep in de nacht afgeronde knip en plakwerk. Daarbij speelt niet alleen de kredietcrisis en de wereldwijd gestegen inflatie maar als versterkende factor vooral de politieke ruzies van het afgelopen jaar waardoor deugdelijk en dringend noodzakelijk economisch beleid tot dusver uitbleef.
Daardoor liep de inflatie deze zomer op tot boven 5 procent, regende het faillissementen en zagen tientallen bedrijven zich gedwongen tot massaontslagen. Bovendien moet de overheid volgend jaar ruim 500 miljoen euro aan extra rente ophoesten als gevolg van de – mede door tekortschietend toezicht - noodzakelijke reddingsplannen voor Fortis en Dexia. Een tegenvaller die het kabinet compenseert door alvast een opbrengst van 600 euro in te boeken die de banken zullen moeten ophoesten in ruil voor de garantstelling door de overheid.

Knokke knock-out

C’est la catastrophe, ‘et is ‘ne ramp”. Niet alleen kleine beleggers likken hun wonden na de crash van de beurzen, maar vooral in de poepchique Vlaamse badplaats Knokke is het bankfiasco als een mokerslag aangekomen. Het Fortis-stadje zit kapot. ,,Men praat over niets anders. Hier hebben honderden mensen echt miljoenen verloren.”
Op het elegante Albertplein in het miljonairsdorpje is het nog altijd ‘m’as-tu vue ?’, zien en gezien worden. Dames in mantelpakjes, glimmende cabrio’s en designerwinkels met zicht op de branding. Gewone landgenoten, de ‘koelbox’-toeristen, worden hier minachtend nagekeken.
Dit is Knokke. PC Hooft aan Zee, waar ‘aperitieven’ een werkwoord is. Als je het ziet geloof je niet dat er in hetzelfde land ook nog zoiets bestaat als Charleroi. Op een steenworp van Nederland, waar Frans de voertaal is en men nog altijd in franken rekent. Vooral Het Zoute, de peperdure witte villawijk, wordt bijna volledig bevolkt door gefortuneerde Brusselaars en rijke erfgenamen van oude Waalse en Vlaamse industriële families.
,,Ze hebben hier hun tweede of zelfs derde huis. Gemiddeld prijskaartje 2,5 miljoen euro”, stelt een makelaar, die liever niet met zijn naam in de krant wil. Net als vele andere Knokkenaren overigens, oude adel die hun verlies met schaamte torsen en alleen fluisterend naar de hoofdschuldige willen wijzen: de weggejaagde Fortis-baas Maurice Lippens.
Want meer nog dan een rustplaats voor miljonairs is Knokke hét dorp van de familie Lippens. Maurice werd er geboren, maar bezit bovendien samen met zijn familie via de ‘Compagnie Het Zoute’ al vele decennia voor honderden miljoenen aan gronden en vastgoed in de badplaats. Zijn broer Leopold is er al dertig jaar burgemeester en beider grootvader Maurice kreeg een standbeeld.
Zijn bankierende kleinzoon kan echter maar beter wegblijven uit het dorp, waar hij nog een peperduur huis heeft staan. ,,Den’ Maurice ?. C’est scandaleux. Het is echt een grove schande wat er is gebeurd. Tot het laatst heeft hij alle problemen ontkend. Mijn vriendin heeft in een klap twee miljoen verloren”, blaast een grijzend baasje wanneer hij in de kiosk alweer het laatste exemplaar van beurskrant De Tijd uit het rek rukt.
Zelfs de krantenwinkel merkt dat men plots de hand op de knip houdt. ,,Ze keken nooit naar geld. Nu kopen ze alleen nog een krantje, terwijl er normaal altijd vier of vijf ‘boekskes’ bijzaten”, aldus de eigenaresse. ,,De mensen zijn verdwaasd. Snappen niet wat ze is overkomen.”
,,Iedereen dacht dat hij safe zat. Fortis was immers hét Belgische volksaandeel. Goudgerand”, stelt een terraseigenaar. Hij wijst naar het bankkantoor, tegenover Burberry en niet eens ver van het Casino. ,,Echt iedereen bankiert hier bij de Fortis en ze werden ook nog eens allemaal met bankaandelen behangen. Niet alleen de oude chique, maar ook lokale ondernemers. Mensen die hun zaak verkochten en alles in de beurs staken”.
Ook Anna Marcelis geeft toe dat ze het schip in is gegaan maar draagt dat opvallend opgewekt. ,,Wat moet ik anders. Het geld is weg”, haspelt de gebruinde 70-plusser in een mix van Frans en Vlaams. ,,Maar ik ben oud en wist eigenlijk toch niet wat ik er nog mee moest”.
,,Dat is het dubbele hier”, verklaart de makelaar. ,,Er zijn heel weinig mensen die echt failliet gaan of hun huis moeten verkopen. Hypotheken hebben ze hier niet. Negen op de tien betaalt z’n huis gewoon cash. Je ziet de pijn, maar ze houden het voor zich. Bang dat ze uitgelachen worden.”
Vooral in Het Zoute ligt het erg gevoelig. Via de Lippenslaan en Lippensdreef rijden we naar het chique viersterrenhotel Pavillon du Zoute, waar onlangs 150 gedupeerde beleggers bijeen kwamen. Aan pottenkijkers uit Nederland is echter geen behoefte. ,,Jullie vinden ons toch maar domme Belgen. Nu, deze domme Belg wil dat u ophoepelt”, zo wordt de eigenaar nog net niet handtastelijk.
Ook bij de Royal Golfclub Zoute worden we streng de deur gewezen. Maar dit is dan ook ‘Lippens-territory’. De twee broers wonen om de hoek. Al is Maurice ondergedoken. ,,Waar hij is gaat u niets aan. Hij wil ook niemand spreken. Zeker niet uit Nederland”, stelt zijn broer Leopold, die zich net als zijn broer graaf mag noemen.
,,Hier is niets aan de hand. Onrust in Knokke ? Onzin! Hebben jullie daar in Holland niets anders te doen ?”, snauwt de burgemeester. ,,Laat mensen die geld verloren eerst maar eens met bewijzen komen. Bij mij heeft nog niemand zich beklaagd.”
Toch kan ook de burgervader niet ontkennen dat de huizenprijzen in Het Zoute een vrije val doormaken, lang te koop staan en chique winkels hun omzet zien dalen. Alleen de terrassen zitten nog opvallend vol. Ingeklemd tussen de shops van Ralph Lauren en Tommy Hilfiger hebben de obers van het chique Carlton het maar wat druk. ,,Maar ja, een Belg blijft een Belg”, lacht een van de klanten. ,,Ook al verliest ie miljoenen, hij blijft lekker eten.”

De garantie van Wouter

Kan een land eigenlijk failliet gaan wanneer haar bankstelsel instort ? Niet alleen de rampverhalen rond tientallen grootbanken in Europa, maar vooral ook het dreigende ‘bankroet’ van IJsland roept vragen op over het gemak waarmee Wouter Bos deze week met een vingerknip het spaargarantiebedrag in Nederland van 38.000 tot 100.000 euro verhoogde.
Is dit bedrag eigenlijk wel gedekt en hoe gaan we in hemelsnaam miljoenen Nederlanders voor miljarden compenseren indien onverhoopt een private bank als ING of de Rabobank omvalt ?
Volgens de afspraak schieten de overblijvende banken - inclusief Fortis en ABNAmro - de gedupeerde spaarders van hun concurrent tegemoet en eventueel – bij een grote schadepost – ook nog de overheid.
Uit recente cijfers blijkt dat Nederlandse gezinnen liefst 237 miljard euro, ofwel gemiddeld zo’n 30.000 euro per huishouden, op hun spaarrekening hebben staan. Een gigantische bedrag, want bijvoorbeeld meer dan de totale Nederlandse staatsschuld en bovendien anderhalf keer het bedrag dat Bos’ rijksoverheid jaarlijks uitgeeft aan onder meer onderwijs, veiligheid en de sociale zekerheid.
Wie niet beter weet zou daarom denken dat de minister met zijn royale belofte dezelfde fout maakt die de falende bankiers nu overal wordt verweten: een onverantwoordelijk risico nemen door garant te staan voor iets dat je, wanneer puntje bij paaltje komt, nooit kunt waarmaken.
Maar een wat diepere blik op de Nederlandse economie doet die conclusie verbleken. De verhoging ‘gratuit’ noemen gaat wat al te ver, maar de garantie van een ton heeft bij een omvallende bank veel minder schade dan gedacht.
Wat Nederland immers zo uniek in de wereld maakt zijn onze torenhoge particuliere schulden. Een astronomische 680 miljard euro (!) lenen we momenteel van onze banken, waarvan 85 procent in de vorm van hypotheken.
We mogen dus wel leuke bedragen op onze spaarbankboekjes en internetrekeningen hebben, in miljoenen gevallen staat daar een fors hogere hypotheekschuld of persoonlijke lening voor de auto of de boot tegenover.
Wie derhalve een ton heeft gespaard maar ook een drie keer zo hoge hypotheekschuld heeft ontvangt bij een failliet van zijn bank helemaal niets. De garantieregeling verrekent dan slechts tegoeden en schulden, waardoor in het voorbeeld het spaargeld verdampt maar de hypotheek naar twee ton zakt.
Het kost de andere banken en dus ook Bos in de meeste gevallen dan ook niets en ook voor de rekeninghouder is, het los van veel gedoe, een vestzak broekzak operatie. Wat echter niet wegneemt dat het huidige depositogarantiestelsel op de schop moet.
Want juist doordat tegoeden en schulden worden verrekend zijn het relatief kleine rampen bij buitenlandse prijsvechters als Icesave waarvoor banken als Rabo, ING of – via de staat – ABNAmro bij een eventueel bankroet een deel van de verloren gegane centen moeten vergoeden.
Bij de IJslanders en vergelijkbare Turkse banken worden immers vooral spaargelden aanhouden en geen schulden. Extra wrang voor de Nederlandse banken is dat het veelal om hun eigen oude klanten gaat, die zijn gezwicht voor de schreeuwerige advertenties en het halve procentje rente extra.